Igual ca fixen co post A miña historia coa informática, recupero unha revisión que fixera tamén pola mesma época e que estaba publicada un aloxamento gratuito (foi un amago de blog persoal cando os blogs todavía non estaban moi extendidos) sobre o meu, daquela, recén comprado portátil.
A última actualización desta revisión fíxena o 12/06/2005, así que todo o que vexades aquí refírese ó que había nese momento. No tocante ó mundo hardware, o máis salientable era que estábamos comezando coa transición de APM a ACPI, e as tablas ACPI de algúns fabricantes non cumprían ó 100% o estándar.
Non hai moito máis que comentar, así que imos ó conto directamente.
Linux no Toshiba Satellite 2450-101 #
- Comezando: Unha breve introducción.
- Hardware: Características do Toshiba Satellite 2450-101.
- Como está a cousa: O que funciona, o que non, e o que aínda non se sabe.
- Software: Que lle metín ó pequerrecho.
- Pantalla: Características e configuración.
- Teclado/Teclas de función e especiais & Touchpad/Rato: Configuración e problemiñas.
- Son: Configuración ALSA.
- Módulos Toshiba / ACPI: Adeus ao APM.
- DVD/CD/CDRW, Floppy: Benvidos ao SCSI.
- Conectividade: Ethernet, PCMCIA, USB, IrDA (SIR) e Módem.
- Arquivos: As miñas configuracións.
- Ligazóns: Máis información.
Comezando #
O Toshiba 2450-101 é o primeiro portátil co que me enfronto persoalmente (ben, teño traballado con multitude de modelos, pero iste é o primeiro da miña propiedade, e por suposto o primeiro que uso con Linux).
O que segue a continuación está escrito coa intención de servir de axuda a todos aqueles que teñan un Toshiba 2450-101 (ou un 2450-401, que é o seu irmán maior), e en xeral a todos aqueles que teñan un Toshiba e que poidan aproveitar algo do que aquí se comenta. Linux é actualmente e na práctica o único SO que emprego, mentre que Windows quedou relegado ó minimo imprecindible.
O formato desta páxina é unha copia descarada de Linux en el Toshiba Satellite 2450-101 / Satellite 2450-401, elaborada por Samuel G. Cristóbal. Á súa vez, el inspirouse en Linux on Toshiba Satellite 5100-501 / Satellite 5105-S607 elaborada por Rob Miller e que contén moita e moi boa información. Grazas a ambos.
Como supoño que xa dariades por suposto, non asumo ningunha responsabilidade sobre calquera estrago que alguén poida ocasionar no seu ordenador ao intentar aplicar a información que aquí se expón. Esta é a historia das miñas experiencias, e cada un é libre de intentar o mesmo ou non. Calquera suxerencia, crítica constructiva, corrección ou mellora, será benvida. Incluso as críticas puñeteiras, se teñen graza, serán benvidas igualmente.
Todas as marcas son propiedade dos seus propietarios.
Hardware: Características do Toshiba Satellite 2450-101. #
Este é o printado de dmesg e lspci -vv.
Estas son as características hardware do meu 2450-101:
- Procesador: Pentium 4 a 2,66 GHz, con 512 KB de memoria caché de 2º nivel.
- Memoria: 256 MB DDR.
- Disco duro: Toshiba MK3021GAS 30 GB S.M.A.R.T.
- Pantalla: 15" LCD XGA 1024x768 @ 60Hz.
- Tarxeta gráfica: nVidia GeForce4 420 Go 32MB DDR RAM AGP 4x.
- Unidade combo DVD-CDRW: Teac DW-224E.
- Tarxeta de rede: Realtek RTL-8139 Fast Ethernet.
- Chipset: Intel 82845 (Brookdale).
- USB: 82801DB ICH4 USB Controller. 3 portos (2 traseiros e 1 lateral).
- Son: 82801DB ICH4 AC'97 Audio.
- Módem: 82801DB ICH4 AC'97 Modem.
- FireWire (IEEE 1394): Texas Instruments TSB43AB22/A IEEE-1394a-2000 Controller.
- IrDA: SMC SuperIO chip LPC47N227.
- Porto paralelo: SMC SuperIO chip LPC47N227.
- PCMCIA: Toshiba America Info Systems ToPIC95 PCI to Cardbus Bridge with ZV Support.
- Lector de tarxetas SD: Toshiba SD TypeA.
Como está a cousa: O que funciona, o que non, e o que aínda non se sabe. #
A verdade é que este portátil dou guerra só nunha cousiña ou dúas. O demáis funciona “per se”, é dicir, que non tiven que molestarme en configurar nada especial despois de instalar Slackware.
- Pantalla: OK.
- Teclado: OK.
- TouchPad: OK.
- Floppy USB: OK.
- ACPI + extras Toshiba: OK.
- Ethernet: OK.
- Saída VGA: OK.
- TV-out: OK.
- DVD/CDRW: OK.
- Son: OK.
- PCMCIA: OK.
- USB: OK.
- FireWire(IEEE1394): OK.
- Teclas de función (Fn): A medias. Non está totalmente probado.
- Teclas rápidas “Toshiba” e “Internet”: OK.
- Botóns multimedia: Non os probei todavía.
- Hibernación e Suspend: Non o probei todavía.
- Rato USB: OK.
- IrDA: OK.
- Lector SD: Non funciona.
- Módem: Non o probei todavía.
- Escáner: OK.
Software: Que lle metín ó pequerrecho. #
O software instalado no portátil no momento de escribir esta páxina é o seguinte:
- Slackware Linux 10.1
- Kernel 2.6.10
- X.Org versión 6.8.1
Pantalla: Características e configuración. #
A tarxeta gráfica nVidia que monta este portátil funciona á perfección co driver VESA das X. Se se quere aproveitar todo o potencial da tarxeta é case inevitable empregar o driver propietario do fabricante. Eu estou a utilizar actualmente a versión 1.0-7167.
A instalación do driver propietario é moi sinxela. Se se ten a sorte de que o driver é válido para o kernel que estemos a empregar, instalarase de inmediato. No caso contrario, o programa de instalación propón ir a buscar un módulo á web de nVidia. No caso de que na web de nVidia tampouco haxa un módulo adecuado para o noso kernel, entón o instalador compilarao empregando as fontes do kernel que teñamos. Esta última opción penso que é a máis axeitada, sen comentar que a inmensa maioría dos que temos portátil acabamos compilando o kernel.
Dise, coméntase, que ó tratarse dun driver propietario, é dicir, non-GPL, hai certas cousas para as que aínda non hai soporte, como a xestión de enerxía. Lin numerosos casos de PCs colgados ao volver dunha hibernación ou dun suspend. De todos xeitos, eu non probei nada disto persoalmente, así que polo de agora non me podo pronunciar ao respecto.
Unha vez realizada a instalación do driver, o arranque das X foi tan sinxelo como teclear “startx”.
No README de nVidia, se temos a suficiente paciencia, podemos atopar infinidade de opcións para a configuración das X que controlan o comportamento da tarxeta. Eu polo de agora activei un sombreado moi chulo para o punteiro do ratón que non carga a CPU, xa que o realizar por hardware a tarxeta gráfica.
Esta é a configuración que teño para as X: xorg.conf.
A consola en modo gráfico VESA tamén funciona. Estívena empregando ata que instalei o driver propietario de nVidia. Funciona de fábula, e pódese disfrutar dunha consola a 1024x748 (ainda que o mellor é o arranque con Tux). Peeeeero, non todo ían ser alegrías. Co driver propietario, ao conmutar á consola a pantalla queda feita pó, despois do cal a única solución é reiniciar o PC, porque non se ve nada, nada, nada. Co driver VESA, a conmutación entre o modo gráfico e a consola vai perfectamente.
A saída VGA só a probei durante uns 5 minutos, así que o único que podo dicir ao respecto é que funciona. A proba fíxena co driver propietario de nVidia, que según o README deshabilita a conmutación entre LCD e VGA mediante as teclas de función. Porén, e para o meu alborozo, pulsando “Fn+F5” podo conmutar entre LCD e VGA. Para poder incluír secuencia de conmutación a saída de TV, hai que ter conectada a TV antes de arrancar as X.
Non me preguntedes por que.
Con isto do TV-Out estiven un pouco mosca durante unha boa tempada, tras consultar un montón de páxinas onde se dicía máis ou menos o mesmo, e tras comprobar que ao parecer había moita xente que conseguira activar o TV-Out das nVidia. Pero en todas esas páxinas dicían que a opción “SecondMonitorVertRefresh” debe ter o valor de “60”, cuando eso en teoría é incompatible co estándar PAL (o refresco do sistema PAL é de 50Hz).
De feito, nas miñas primeiras probas conseguín activar o TV-Out, pero debido á tasa de refresco de 60 Hz da saída de vídeo, o televisor non podía sincronizar os cadros, aínda que a imaxe sí se correspondía co que se vía lo LCD (esto podo dicilo porque coa Voodoo3 que tiña noutro PC de sobremesa facíame exactamente o mesmo cando tiña unha tasa de refresco diferente de 50 Hz).
Evidentemente, a solución máis obvia pasaba por poñerlle o valor “50” ó parámetro de marras, pero entonces cando se arrancaban as X non se atopaba ningún modo válido ao calcular as frecuencas de reloxo, e polo tanto o modo gráfico non daba arrancado.
Despois dunha boa tempada o meu vello televisor decidiu pasar a mellor vida. Tras substituílo por outro novo (morreu o rei, viva o rei) puiden comprobar con gran satisfacción que no novo televisor podíase ver perfectamente a saída de TV da nVidia. O por que? Pois porque o novo televisor podía reproducir sinais NTSC (que teñen unha taxa de refresco de 60 Hz).
Teclado/Teclas de función e especiais & Touchpad/Rato: Configuración e problemiñas. #
Hai moita xente que ten problemas co teclado dos Toshiba. Ao parecer existe un pequeno problema coa temporización das teclas, e a xente que escribe rápido atópase con dobles pulsacións á mínima de cambio.
Teño que recoñecer que eu sufrín ese problema, pero só ata que me din conta de que tiña definidos dous teclados na configuración das X. Dende que eliminei un deles, todo foi ás mil marabillas (e iso que, modestia aparte, son dos que escriben moi rápido). Podemos deducir que non se trataba do problema que sufría todo o mundo, e do que ó parecer eu libreime.
Así que resúltame imposible dar soporte a aqueles que sufren o problema dos teclados Toshiba, simplemente porque eu non o sufrín. Tan só comentar que a solución pasa por uns cantos “xkbset”.
Algunhas das teclas de función funciónanme (vala a rebuznancia) perfectamente. En xeral, todas as que falan co hardware directamente, como as que activan o teclado numérico ou as frechas de cursor do teclado numérico.
As que necesitan dalgún programa ou módulo do kernel para interpretar as pulsacións, todavía non as probei. Entre estas últimas atópanse as de aumentar/diminuír o brillo da pantalla, a que selecciona o perfil de aforro de enerxía, as de hibernación/suspend, etc…
As teclas rápidas “Toshiba” e “Internet” funcionan perfectamente empregando o programa fnfx de Timo Hoenig (thoenig at nouse dot net).
Este mesmo programa serve para poder empregar as teclas de función, pero a vagancia e a falta de necesidade contribuíron a que non o probara todavía.
Os botóns multimedia tampouco os probei polo de agora. Descoñezo se existe algún programa que permita utilizalos.
O único comentario que podo facer aquí é que o modo de reproducción de CDs de audio co PC apagado segue funcionando aínda que teñamos Linux, porque esta función realízaa o hardware directamente. O de reproducir DVDs xa é outro cantar.
O funcionamento do touchpad é perfecto. Detéctase automáticamente coma un rato PS/2. Porén, dende que as Xfree86 deron paso ás X.Org, non conseguín facer que funcionase o módulo “synaptics” que proporcionaba funcionalidades adicionais (como desplazar páxinas debuxando círculos co dedo, facer clic dereito golpeando con dous dedos á vez, etc…).
Hibernación e Suspend #
Non o probei todavía, porque realmente non tiven a necesidade.
Son: Configuración ALSA. #
No tocante ó son, eu emprego ALSA. Todo vai ás mil marabillas e non hai que facer nada que se afaste do habitual.
Tan só un aviso aos despistados: Hai que subirlle o volumen á tarxeta co alsamixer para que se escoite algo!
Módulos Toshiba / ACPI: Adeus ao APM. #
O Toshiba Satellite 2450 e outros moitos portátiles de última fabricación xa non soportan APM. No seu lugar o novo estándar que está chamado a ser o único en pouco tempo é o ACPI (Advanced Configuration and Power Interface).
Por desgraza, a manía de vender a pel antes de cazar o oso que teñen os fabricantes fixo que moitos dos PCs que saen ao mercado coas siglas ACPI baixo o brazo, non cumplan ó 100% as especificacións do estándar (nin sequera os PCs dos fabricantes que definiron o estándar!).
De feito, existen varios modelos de Toshiba que teñen problemas co ACPI debido a unha implementación defectuosa do mesmo na súa BIOS.
Por sorte, o Satellite 2450 funciona ben coa implementación ACPI de Linux. Dende, polo menos, o kernel 2.4.22 non hai que facer ningunha modificación nin cargar ningún parche no mesmo. Ademáis, se activamos as extensións para Toshiba no apartado de ACPI teremos acceso a un directorio “/proc/acpi/toshiba” que nos permite:
- Consultar o estado e cambiar o brillo da pantalla LCD.
- Consultar que saídas de vídeo están activas e modificalas á nosa vontade.
- Consultar o estado do ventilador e forzar o funcionamento continuo do mesmo.
- Acceder ás pulsacións das teclas especiais (os programas que saquen partido desto son outro cantar).
DVD/CD/CDRW, Floppy: Benvidos ao SCSI. #
A unidade DVD/CDRW funciona sen problemas. Tanto funcionando como IDE como baixo emulación SCSI, le perfectamente CDs e DVDs. Na grabación de CDs tampouco houbo ningún problema.
Seguindo a tendencia xeral de todos oso fabricantes, Toshiba deixou o floppy fóra do PC. A unidade floppy que se suministra co portátil é unha unidade externa que se conecta e alimenta a través dun porto USB.
Para que o portátil recoñeza a disqueteira, cómpre ter o soporte para “USB Mass Storage support” (dou por sentado que se configurou o soporte para USB no kernel). Ademáis diso é necesario o “SCSI disk support”. Eu seleccionei ambas funcionalidades como módulos, e vai de marabilla. Ademáis, co hotplug ó insertar o conector USB autodetéctase a disqueteira e cárganse os módulos correspondentes. A disqueteira queda asociada ó primeiro disco SCSI, /dev/sda.
Conectividade: Ethernet, PCMCIA, USB, IrDA (SIR) e Módem #
A tarxeta ethernet que monta o 2450 é unha Realtek 8139 Fast Ethernet que tampouco da guerra. Non ten ningunha incompatibilidade coñecida, e funciona co módulo “8139too”.
O slot PCMCIA tamén funciona sen problemas (vaia, estamos de racha!). Non podo comentar nada máis porque non se me presentou ningún inconvinte.
As tarxetas PCMCIA que probei son:
- unha Vodafone Remote Access, que é un teléfono GSM/GPRS tribanda que en realidade é a tarxeta Globetrotter de Option, pero personalizada para Vodafone.
- unha Vodafone Remote Access 3G, semellante á anterior pero que soporta UMTS (e vai coma unha moto)
- unha Conceptronic C54C, que é unha tarxeta Wireless b/g con chip Atheros (e que tamén vai de vicio).
O USB tamén funciona out-of-the-box. Conectei un ratón, un escáner, un módem, un adaptador bluetooth e unha gravadora de DVD externa, e en ningún caso tiven o menor problema (a gravadora saca un bo proveito do USB2.0).
O rato USB funciona perfectamente. Non hai máis que conectalo e o hotplug fai o resto.
Para que o rato USB e o touchpad integrado poidan convivir pacíficamente baixo as X, é necesario desactivar o gpm. Eu renunciei a ter rato en modo consola (rara vez o necesito). Iso sí, para que o rato USB sexa recoñecido polas X, deberá estar conectado antes de arrancalas, xa que é na fase de inicio cando busca os dispositivos que hai conectados. Se conectamos o rato a posteriori, teremos que reiniciar as X para poder usalo.
No kernel, as opcións a activar son “USB HUman Interface Device (full HID) support”, “HID input layer support”, e “USB HIDBP Mouse (basic) support”. Eu configureino como módulos, e co hotplug vai perfectamente.
O porto FireWire (IEEE1394) vai tamén sen problemas. Probeino ca miña cámara de vídeo dixital, unha Canon MV-500i.
O funcionamento do IrDA no Satellite 2450 é como en calquera outro PC. Porén, hai que facer algunhas cousas antes para que todo vaia ben.
Unha das sorpresiñas de Toshiba é que algunhas das cousas que debería facer a BIOS non as fai, deixándollas ó Windows. A inicialización do hardware IrDA é unha delas. O resultado é que baixo Windows todo vai de marabilla, pero en Linux a carga do módulo falla sen remedio.
Rob Miller atopouse con este mesmo problema no seu Toshiba 5100, e nin corto nin perezoso fíxose un programiña que inicializa o chipset Intel e o SuperIO para que se poida usar a parte do IrDA.
Pois ben, despois dalgúns colgamentos do PC conseguín modificar o programa de Rob para que funcione tamén nun Toshiba 2450. As únicas diferenzas son que o chipset é lixeiramente diferente (teñen códigos de identificación diferente), e que os valores de IRQ e DMA tamén cambian (tomei a IRQ e o DMA que ten o IrDA en Windows).
O programa podédelo desgargar aquí: tosh2450-smcinit.tar.bz2 , ou na páxina do Linux-IrDA Project: https://irda.sourceforge.net/smcinit/
O lector de tarxetas SD non funciona. Toshiba non publicou as especificacións do seu chip controlador, así que ou moito cambian as cousas, ou non funcionará nunca. ¿Alguén se anima a programar un “wrapper” para o controlador de Window$?
O modem integrado do portátil non o probei todavía, pero todo indica que non haberá problemas.
Arquivos: As miñas configuracións. #
Ligazóns: Máis información. #
Linux en el Toshiba Satellite 2450-101 / Satellite 2450-401